Bu cevap düşünüp yanıt aramak yolunu açtı bana.
Ben öfkeli gezerken dikenler arasında
Bir yardım eli uzanmadı
Gökten inecek bir söz, bir çığlık duyulmadı
Sabretmek ve dikenlerle boğuşmak arasındaki
Dengesi sürekli şaşan
O ince ve hassas çizgi
Çok defalar bir uçtan bir uca sürükledi beni
Dikenler ne bilirdi bu hayatta
Doğalarına karşı gelmeyip sert olmayı
Can yakmayı bilirdi
Peki ben boğuştukça dikenler ile
Kültürün, insanın bozamadığı doğayı değiştirebilecek miydim
Dikenler sert olup
Can yakmayı bırakacaklar mıydı
Tanrı şahidimdir denedim.
Kanadı bir yerlerim
Kabuklar bağladı bazı yerlerim
Dikenler bu görüntüden pek memnun oldular
Onlar için bu olması gerekendi
Kanatmak, yaralamak
İstemeseler bile yapmaları gereken eylemdi
Dikenler Şahı’nı dinlemek gerekiyordu belki de
Belki de yüzleşmek gerekiyor
Belki de doğru bildiğim yanlışlara bakmak gerekiyor
En zoru da bu ya
Bir insan için zor değil midir yüzleşmek
Hep kaçmaz mıyız bundan
Sonu uçurum olan bir yola girince fakat
Elden ne gelir
Zelzele 
Yorum bırakın