İçeriğe geç

Zelzele

  • Ev

    Ekim ayının ilk günleri. Pek iyi girdiğim söylenemez. Yastık eğik halde uyumak nefes almamı zorluyor. Onun dışında değişen pek bir şey yok, günlük sıradan işler ile uğraşıyorum. Yeraltı edebiyatı okumaya başladım. Ne olduğunu anlatmak için metafor kullanımı, dolaylı örnek vermeye girişmeyeceğim bu sefer. Zaten aklıma da bir şey gelmiyor. Ne anlatacağımı da bilmiyorum. Masanın başına… — read more

    Eki 3, 2026
  • One day, truly far away

    Şehir benim için tuzaklarla dolu. Öldürmeyen fakat süründüren tuzaklar. İlginç kısmı, bu tuzakları görmek mümkün değil, nereden çıkacağını veya nereye kurulduklarını görmek olanaksız. Metro istasyonuna doğru yürürken geçtiğim üst geçitte yakalandım tuzağa. Otobüsten inip kulağımı yoran insan sesleri ve ucuz tavuk kokuları arasında yürürken yakalandım. Kalabalık sokakta, gözlerim birini ararken yakalandım. Uyurken yakalandım. Merdivenden inerken… — read more

    Eyl 28, 2026
  • Hayalet

    Geceleri bir hayalet ziyaret ediyor beni, günlerdir ediyor. Tanıdık bir hayalet, tanıdık olmayan bir kısmı bile yok. Özellikle de yalnız olduğum anlarda beliriyor karşımda. Yalnız başıma otururken ve yürürken, biliyormuş ve daha önceden de geliyormuş gibi, usul usul bana doğru yürüyor. Ben böyle sanıyordum. Ne bileyim, ben, hayalet beni yalnızken ziyaret ediyor sanıyordum. Varlığını unutturmamak… — read more

    Eyl 25, 2026
  • Kurşun

    Boğuk, cızırtılı bir mikrofondanBirer fısıltı halinde söylediğin sözleri ben, senin hafif, esintiye dayanan bir yaprak gibi dalgalanışını izlerken anlıyorum. Bir ben anlıyorum, bir ben anlayacağım. Savaş çıkınca al bunu, düşmanı vur diyerek verdikleri 7 mermili tabancamın son hakkını, savaş bitince sana getireceğim. Beni vurma görevini yerine sen getireceksin. Aşıma zehir, yüreğime sözlerin, alnıma bir kurşun,… — read more

    Eyl 7, 2026
  • Dikenler (2)

    Bu cevap düşünüp yanıt aramak yolunu açtı bana.   Ben öfkeli gezerken dikenler arasında   Bir yardım eli uzanmadı   Gökten inecek bir söz, bir çığlık duyulmadı  Sabretmek ve dikenlerle boğuşmak arasındaki   Dengesi sürekli şaşan   O ince ve hassas çizgi  Çok defalar bir uçtan bir uca sürükledi beni  Dikenler ne bilirdi bu hayatta  Doğalarına karşı gelmeyip sert olmayı  Can yakmayı… — read more

    Ağu 31, 2026
Sonraki Sayfa→

WordPress.com’da Blog Oluşturun.

  • Abone Ol Abone olunmuş
    Zelzele

    WordPress.com hesabınız var mı? Hemen oturum açın.

  • Zelzele
    Siteyi Okuyucu'da görüntüle
    Abonelikleri YönetKaydolunGiriş
    Bu içeriği rapor et
    Bu şeridi gizle